Gejsza (jap. 芸者 geisha; również geiko (芸子) albo geigi (芸妓)) – w Japonii jej osoba o umiejętnościach artystycznych, bawiąca gości rozmową, tańcem, śpiewem oraz grą w instrumentach (np. pod shamisenie, koto lub shakuhachi)pewien. Gejsze pozostają przy gmachach definiowanych okiya (czy geisha-ya)4, zaś chadzają w przyjęcia przede wszystkim do tradycyjnych herbaciarni ochaya. Gejsze są ekspertkami ceremonii herbacianej. Pierwotnie ubierały uwagi niezwykle skromnie, choć smakiem i chlubiły czujności su-gao, oznacza to twarzą z brakiem makijażu5.

• Oryginalnie ubierały czujności bardzo skromnie, co najmniej ze smaczkiem oraz chlubiły baczności su-gao, czyli twarzą wyjąwszy makijażu5.
• Z czasem gejsze wyspecjalizowały baczności pracując jedynie jako tancerki, choć bywało, hdy pewne decydowały uwagi dzięki prostytucję (też konkretne tancerki pracujące prócz lokalami licencjonowanymi za sprawą jeden czas wychodziły poza sumiennie artystyczne zagadnienia).
• W kolejnych latach dołączały dodatkowo zawodu kobiety, dla odróżnienia zwane onna-geisha, innymi słowy „kobieta-gejsza”.
• Gejsze zamieszkują przy budynkach definiowanych okiya (lub geisha-ya)cztery, a chadzają pod przyjęcia zwłaszcza do odwiedzenia tradycyjnych herbaciarni ochaya.

Uczą czujności podobnie pozytywnych manier, poznają literaturę jak i również poezję. W Yoshiwarze oraz odmiennych dzielnicach namiętności gejsze były ściśle oderwane od momentu prostytutek. Tym niemniej tradycja gejszy wywodzi czujności od momentu mężczyzn-błaznów, jacy zabawiali kumpli w całej domach https://vogueplay.com/pl/blackjack/ globalnych. Na wstępie kobiece gejsze również wywodziły uwagi wraz ze publikatory prostytutek (1-wsza pani, która to nazywała mojej dziurki gejszą, była prostytutką pochodzące z Fukagawa oraz pojawiła uwagi blisko 1750 r., jak zbiega baczności wraz z schyłkiem oiran – ostatnią pochodzące z zwykłych oiran datuje się na rok 1761).

• Zwyczaj gejszy wywodzi się od momentu mężczyzn-błaznów taiko-mochi (czy hōkan)3 (odpowiedników znajdujących się na Zachodzie błaznów).
• Po Yoshiwarze jak i również pozostałych dzielnicach namiętności gejsze były ściśle oddzielone od czasu prostytutek.
• W pierwszej kolejności żeńskie gejsze też wywodziły uwagi wraz z media prostytutek (naczelna jej osoba, która nazywała siebie gejszą, była prostytutką wraz z Fukagawa i pojawiła baczności blisko 1750 rok, , którzy zbiega baczności wraz z schyłkiem oiran – ostatnią spośród zwykłych oiran datuje uwagi rocznie 1761).
• Tym niemniej jednak zwyczaj gejszy wywodzi czujności od chwili mężczyzn-błaznów, którzy zabawiali kumpli po gmachach publicznych.
• Uczą baczności podobnie pozytywnych manier, poznają literaturę i poezję.

Gejsza umie prowadzić ceremonię parzenia i popijania herbatki. Zwyczaj gejszy wywodzi baczności od mężczyzn-błaznów taiko-mochi (albo hōkan)dwóch (odpowiedników znajdujących się w Zachodzie błaznów). Przy następnych latach dołączały w dodatku fachu panie, gwoli odróżnienia określane onna-geisha, oznacza to „kobieta-gejsza”. Później gejsze wyspecjalizowały się pracując wyłącznie jak tancerki, choć zdarzało się, że niektóre decydowały czujności na prostytucję (również określone tancerki pracujące pomijając lokalami licencjonowanymi za sprawą pewien okres wychodziły pomijając uważnie artystyczne zlecenia).